دوره 2، شماره 4 - ( زمستان 1394 )                   جلد 2 شماره 4 صفحات 13-24 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Gholamnia-shirvani Z, Ghofranipour F, Gharakhanlo R, Kazemnezhad A. Improving and Maintaining Physical Activity and Anthropometric Indices in females from Tehran: Application of the Theory of Planned Behavior. JECH. 2016; 2 (4) :13-24
URL: http://jech.umsha.ac.ir/article-1-169-fa.html
غلام نیا شیروانی زینب، غفرانی پور فضل اله، قراخانلو رضا، کاظم نژاد انوشیروان. بهبود و تداوم رفتار ورزشی و شاخص های تن سنجی در زنان تهرانی: کاربردی از نظریه رفتار برنامه ریزی شده . مجله آموزش و سلامت جامعه. 1394; 2 (4) :13-24

URL: http://jech.umsha.ac.ir/article-1-169-fa.html


1- استادیار، گروه آموزش بهداشت، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2- استاد، گروه آموزش بهداشت، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. ، ghofranf@modares.ac.ir
3- دانشیار، گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
4- استاد، گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
چکیده:   (3523 مشاهده)

سابقه و هدف: میزان فعالیت جسمانی بعنوان عامل اساسی سبک زندگی سالم، در زنان کمتر از حد لازم است. مداخلات آموزش سلامت نظریه محور از جمله نظریه رفتار برنامه ریزی شده (Theory of Planned Behavior) تاثیر بسزایی در ارتقا و پایداری فعالیت بدنی دارند. هدف این مطالعه بررسی تاثیر برنامه آموزشی مبتنی بر TPB بر رفتار ورزشی و شاخص های تن سنجی در زنان ساکن در خانه های سازمانی تهران بود.

مواد و روشها: یک کارآزمایی تصادفی شاهددار روی 130 نفر از زنان ساکن در منازل سازمانی تهران (1393) انجام شد که بطور تصادفی و توسط نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب گردیدند. جلسات آموزشی بر اساس روش های تعدیل سازه های TPB (نگرش ابزاری و عاطفی، هنجارهای انتزاعی، ادراک کنترل رفتاری، قصد و رفتار) اجرا گردید. سازه های نظریه، سطح و شدت فعالیت بدنی، شاخص توده بدنی (Body Mass Index) و نسبت دور کمر به لگن (Waist Hip Ratio)، قبل، سه و شش ماه بعد از آموزش با استفاده از SPSS16 تجزیه و تحلیل شدند.

یافته ها: اجرای برنامه آموزشی موجب افزایش و تداوم میانگین سازه های TPB و میانگین رتبه سطح و شدت فعالیت جسمانی، بترتیب در سه و شش ماه بعد از مداخله در گروه آزمون گردید (0.001>P). همچنین کاهش و پایداری متوسط BMI و WHR در مقاطع زمانی مشاهده شد (0.001>P). اما در گروه کنترل هیچ تغییر معناداری در متغیرهای مذکور حاصل نشد (0.05<P).

نتیجه گیری: اجرای جلسات آموزشی TPB محور موجب بهبود و تداوم رفتار ورزشی و شاخص های تن سنجی در بانوان می گردد.

متن کامل [PDF 228 kb]   (1578 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۴/۱۲/۸ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۲/۲۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله آموزش و سلامت جامعه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | J Educ Community Health

Designed & Developed by : Yektaweb