دوره 3، شماره 2 - ( تابستان 1395 )                   جلد 3 شماره 2 صفحات 47-53 | برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه بیوشیمی و متابولیسم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران ، m.qolizadeh66@gmail.com
2- دانشیار دانشگاه تهران، دانشکده تربیت بدنی تهران
3- استادیار دانشگاه تهران، دانشکده تربیت بدنی تهران
چکیده:   (1092 مشاهده)

سابقه و هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه تأثیر دو برنامه تمرین تناوبی با شدت بالا)  (High Intensity Interval Training (HIIT) بر اکسیداسیون چربی، درصد چربی و VO2max در مردان جوان دارای اضافه وزن بود.

مواد و روش ­ها: 16 مرد جوان غیرفعال دارای اضافه وزن به ­صورت داوطلبانه در این پژوهش نیمه تجربی شرکت و به­ طور تصادفی به دو گروه HIIT-1 و گروه HIIT-2 تقسیم شدند. گروه HIIT-1 به مدت دو هفته و سه جلسه در هفته پروتکل تمرینیHIIT  (4 وهله فعالیت یک دقیقه‌ای با 4 دقیقه استراحت) و گروه HIIT-2 (4 وهله فعالیت 30 ثانیه‌ای با 2 دقیقه استراحت) را با حداکثر سرعت در یک ناحیه 20 متری انجام دادند. گازهای تنفسی یک روز قبل و بعد از تمرین، به­ صورت ناشتا برای انجام تجزیه و تحلیل­ های آزمایشگاهی جمع­ آوری شد. داده­ ها در نرم افزار SPSS-18 و با استفاده از آزمون ­های­ آماری تی مستقل و تی­ وابسته تحلیل گردید.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که 6 جلسه اجرای HIIT موجب افزایش 43 درصدی اکسیداسیون چربی به هنگام تست بروس در گروه HIIT-1 گردید که این تغییرات در مقایسه با گروه HIIT-2 از نظر آماری نیز معنی­ دار بود (0/05P<). تغییرات وزن و درصد چربی بدن تنها در گروه HIIT-1 معنی­ دار بود (0/05P<). همچنین، افزایش معنی­ دار 19/5 درصدی VO2max در گروه HIIT-1 و افزایش معنی­ داری 4 درصدی در گروه HIIT-2 مشاهده گردید (0/05P<).

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، اجرای 6 جلسه HIIT منجر به بهبود نسبی اکسیداسیون چربی، VO2max، کاهش درصد چربی بدن و وزن می‌شود. البته نقش پروتکل تمرینی گروهHIIT-1  بیشتر بوده و می ­تواند علاوه بر کاهش مؤثر چربی بدن و افزایش آمادگی هوازی، از نظر تأثیر زمانی یک پروتکل کارآمد برای ارتقاء سلامتی و کاهش وزن باشد.

متن کامل [PDF 200 kb]   (241 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۴/۵/۶ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۲/۲۶