دوره 4، شماره 1 - ( بهار 1396 )                   جلد 4 شماره 1 صفحات 27-34 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- کارشناس ارشد، گروه مشاوره، دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه خاتم، تهران، ایران ، anna_khodabakhshi@yahoo.com
چکیده:   (622 مشاهده)

سابقه و هدف: پژوهش ها نشان می دهند که امیددرمانی به عنوان مداخله روان شناسی مثبت گرا می تواند به کاهش معضلات و مشکلات روان شناختی افراد کمک می کند. از این رو مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش امید درمانی گروهی بر کیفیت زندگی و تاب آوری  زنان معتاد انجام شده است.

مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر به صورت  نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون با گروه مداخله و شاهد، با مشارکت 30 زن معتاد از کمپ شهرک وردآورد تهران که به طور تصادفی و بر اساس اکتساب نمره پایین در کیفیت زندگی و تاب آوری انتخاب و به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شده بودند، انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های کیفیت زندگی فرم کوتاه و پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون جمع آوری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار 20-SPSS و روش آماری تجزیه و تحلیل کوواریانس انجام شد.

یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که میانگین نمرات کیفیت زندگی (F=54/42, P<0.001) و تاب آوری(F=7/02 , P<0.001) در مرحله پس آزمون در گروه مداخله افزایش معنی داری را نشان داد. در حالی که، این تغییرات در گروه شاهد دیده نشد.

نتیجه گیری: به نظر می رسد که آموزش امید درمانی گروهی به افزایش حرمت خود، خودپنداره مثبت و تقویت و تشویق فرد به بالفعل درآوردن توانایی های بالقوه مثبت خود می انجامد، لذا، به درمانگران و متخصصان بهداشت روانی توصیه می شود که، از این مداخله در کنار سایر درمانهای دارویی و غیردارویی جهت ارتقا سطح کیفیت زندگی و تاب آوری در برابر استرس زنان معتاد استفاده نمایند.

     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۹ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۲۴