دوره 4، شماره 3 - ( پاییز 1396 )                   جلد 4 شماره 3 صفحات 26-37 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- کارشناس ارشد، گروه روان‌شناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران. ، m.sayadi@ut.ac.ir
2- کارشناس ارشد، گروه روان‌شناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران.
3- استادیار، گروه روان‌شناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران.
4- دانشیار، گروه روان‌شناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران.
چکیده:   (2457 مشاهده)
سابقه و هدف: ناباروری در سراسر جهان و در همه‌ فرهنگ‌ها به‌عنوان یک تجربه استرس‌زا، بحرانی و تهدیدکننده‌ ثبات فردی، زناشویی، خانوادگی و اجتماعی شناخته شده است. در این راستا پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی زوج‌درمانی هیجان‌مدار بر تعهد زناشویی و دلزدگی زناشویی در زوجین نابارور انجام شد.
مواد و روش‌‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری را زوج‌های نابارور مراجعه‌کننده به مراکز خصوصی زنان و نازایی شهر قم در نیمه‌ دوم سال ۱۳۹۴ و نیمه اول سال ۱۳۹۵ تشکیل ‌دادند. از میان جامعه آماری، ۳۰ زوج به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند برگزیده شدند و به‌صورت تصادفی در 2 گروه آزمون (۱۵ زوج) و کنترل (۱۵ زوج) جای گرفتند و مطابق با طرح، تحت سنجش دوگانه پیش‌آزمون- پس‌آزمون (پس از ۳۵ روز) درآمدند. ابزار گردآوری اطلاعات برای این پژوهش، سیاهه تعهد زناشویی (DCI: Dimensions of Commitment Inventory) و مقیاس دلزدگی زناشویی (CBM: Couple Burnout Measure) بود. زوج‌های گروه آزمون به مدت ۱۰ جلسه (هفته‌ای 2 جلسه) تحت زوج‌درمانی هیجان‌مدار قرار گرفتند. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های تحلیل کوواریانس چند‌متغیری و تک‌متغیری استفاده شد.
یافته‌ها: یافته‌های تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که زوج‌درمانی هیجان‌مدار باعث افزایش معنادار میانگین نمرات پس‌آزمون متغیر تعهد زناشویی و خرده‌مقیاس‌های آن (تعهد شخصی، تعهد اخلاقی و تعهد ساختاری) در گروه آزمون گردید (P<0.05). همچنین نتایج تحلیل کوواریانس تک‌متغیری بیانگر آن بود که میانگین نمرات پس‌آزمون متغیر دلزدگی زناشویی در گروه آزمون و کنترل تفاوت معناداری با یکدیگر داشتند (P<0.01).
نتیجه‌گیری: بر مبنای نتایج می‌توان گفت که آموزش مبتنی بر زوج‌درمانی هیجان‌مدار باعث بهبود تعهد زناشویی در زوجین گردیده و دلزدگی زناشویی‌ را کاهش می‌دهد.
متن کامل [PDF 872 kb]   (437 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: سلامت روان
دریافت: ۱۳۹۶/۴/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۷/۲۱