دوره 4، شماره 3 - ( پاییز 1396 )                   جلد 4 شماره 3 صفحات 19-25 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Seyfzadeh A, Hagighatian M, Mohajerani A. The Relationship Between Social Isolation and Health Among the Tehranian Elderly. J Educ Community Health. 2017; 4 (3) :19-25
URL: http://jech.umsha.ac.ir/article-1-369-fa.html
سیف زاده علی، حقیقتیان منصور، مهاجرانی علی اصغر. رابطه انزوای اجتماعی و سلامت در سالمندان تهرانی. مجله آموزش و سلامت جامعه. 1396; 4 (3) :19-25

URL: http://jech.umsha.ac.ir/article-1-369-fa.html


1- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه جامعه شناسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.
2- دانشیار، گروه جامعه شناسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران. ، mansour_haghighatian@yahoo.com
3- دانشیار، گروه جامعه شناسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.
چکیده:   (1938 مشاهده)
سابقه و هدف: با توجه به روند رو به رشد جمعیت سالمندان و نیز افزایش ناتوانایی‌های دوره سالمندی به دلیل بالا‌رفتن سن، توجه به انزوای اجتماعی سالمندان و نقش سلامت در کاهش این پدیده از اهمیت خاصی برخوردار می‌باشد. در این راستا هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رابطه انزوای اجتماعی و سلامت در سالمندان شهر تهران است.
مواد و روش‌‌ها: این مطالعه مقطعی- همبستگی در سال 1396 در ارتباط با 382 نفر از سالمندان 65 سال و بالاتر شهر تهران که با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب ‌شده بودند، انجام گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات شامل: پرسشنامه سلامت عمومی Goldberg (GHQ: General Health Questionnaire)، پرسشنامه توانایی انجام فعالیت‌های روزانه زندگی (ADL: Activities of Daily Living) و پرسشنامه سلامت اجتماعی Keyes بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS 22 در 2 سطح توصیفی و تحلیلی از طریق آزمون‌ ضریب همبستگی Pearson صورت گرفت.
یافته‌ها: 52.4 درصد از پاسخگویان دارای سلامت جسمانی، 56.8 درصد دارای سلامت اجتماعی و 60.5 درصد دارای سلامت روانی بودند و میانگین انزوای اجتماعی در سالمندان مورد مطالعه حدود 62 درصد بود. همچنین نتایج ضریب همبستگی Pearson نشان داد که بین سلامت روانی و اجتماعی سالمندان و انزوای اجتماعی آن‌ها رابطه معنا‌دار و معکوسی وجود دارد؛ به عبارت دیگر با افزایش سلامت روانی و اجتماعی، انزوای اجتماعی سالمندان کاهش می‌یابد.
نتیجه‌گیری: بین سلامت و انزوای اجتماعی در سالمندان رابطه‌ای معکوس وجود دارد و برخورداری از سلامت روانی و اجتماعی می‌تواند بر کاهش انزوای اجتماعی این قشر آسیب‌پذیر اثر مثبتی داشته باشد.
متن کامل [PDF 802 kb]   (475 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: سلامت روان
دریافت: ۱۳۹۶/۷/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۶/۹/۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله آموزش و سلامت جامعه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | J Educ Community Health

Designed & Developed by : Yektaweb