دوره 5، شماره 1 - ( خرداد 1397 )                   جلد 5 شماره 1 صفحات 4-11 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
2- دانشیار، گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. ، shghiyas@yahoo.com
3- کارشناس ارشد، گروه پرستاری، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده:   (413 مشاهده)
سابقه و هدف: آموزش به بیمار مبتلا به دیابت نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی آنان دارد. مدل مراقبت مشارکتی از روش های نوین آموزش مراقبت از خود است، که در تحقیق حاضر تأثیر بکارگیری آن بر کیفیت زندگی و شاخص های متابولیکی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها: این پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون است. 60 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به درمانگاه دیابت بیمارستان شهر جیرفت در سال 1394-95 با نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای اجرای مدل مشارکتی که شامل چهار مرحله انگیزش، آماده سازی، درگیرسازی (اجرا) و ارزشیابی بود، بیماران به 4 گروه تقسیم و طی مدت 3 ماه برای هر گروه مدل مشارکتی اجرا شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 و آزمون های آماری ویلکاکسون، مک نمار و  tزوجی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: میانگین کلی کیفیت زندگی بعد از اجرای مدل مراقبت مشارکتی از 5.7±50.7 به 5.2±68.3 افزایش معنی داری نشان داد. نتایج آزمون ویلکاکسون تفاوت معنی داری را در شاخص های متابولیکی و مراقبتی نشان می دهد (0.001>P). همچنین ابعاد مختلف کیفیت زندگی افزایش معنی داری نسبت به قبل از اجرای مدل مراقبت مشارکتی نشان داد (0.001>P).
نتیجه گیری: اجرای مدل مشارکتی باعث بهبود شاخص های متابولیکی و مراقبتی تاثیرگذار بر کیفیت زندگی می شود. لذا بکارگیری مدل مراقبت مشارکتی به عنوان یک مدل کارآمد و موثر در آموزش بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 برای بهبود کیفیت زندگی توصیه می گردد.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: خودمراقبتی بيماري هاي مزمن
دریافت: ۱۳۹۶/۱۰/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۷/۲/۱۵