دوره 3، شماره 2 - ( تابستان 1395 )                   جلد 3 شماره 2 صفحات 41-46 | برگشت به فهرست نسخه ها
1- کارشناس ارشد، گروه آموزش بهداشت، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2- دانشیار، گروه آموزش بهداشت، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3- دانشیار، گروه آموزش بهداشت، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. ، niknamis@modares.ac.ir
چکیده:   (1171 مشاهده)

سابقه و هدف: سوءتغذیه یکی از مهم‌ترین معضلات بهداشتی دنیای امروز است که میلیون‌ها کودک را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می ­دهد. بنابراین این مطالعه با هدف تعیین تأثیر برنامه آموزشی بر رفتار‌های تغذیه‌ای دانش‌آموزان دختر 8 تا 10 ساله شهر چابهار انجام شد.

مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی از نوع قبل و بعد بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمام دانش­آموز دختر 8 تا 10 ساله شهر چابهار در سال 1393 تشکیل می‌دادند. به‌منظور انجام پژوهش، تعداد 65 نفر از دانش آموزان دختر به شیوه نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب و وارد مطالعه شدند. ابزار گرد­آوری اطلاعات شامل اطلاعات جمعیت شناختی و پرسشنامه­های آگاهی، نگرش و عملکرد بود که قبل از آموزش، بلافاصله و دو ماه بعد از آخرین مداخله­ی آموزشی تکمیل گردید. مداخله­ آموزشی با استفاده از آموزش ترکیبی (سخنرانی، چندرسانه‌ای) در 3 جلسه­ 30 دقیقه­ای انجام گردید. برای تحلیل داده‌ها از آزمون اندازه‌گیری‌های تکراری و کای دو با استفاده از بسته نرم‌افزاری SPSS-16 استفاده شد.

 یافته­ ها: نتایج نشان داد که بین میانگین نمره­ آگاهی دانش‌آموزان قبل از آموزش با بلافاصله و دو ماه بعد اجرای برنامه مداخله‌ای تفاوت معنی‌داری وجود دارد (0.05>P). ولیکن بین میانگین نمرات نگرش و عملکرد قبل و بعد از آموزش تفاوت معنی­ داری مشاهده نشد (0.05

نتیجه­ گیری: نتایج نشان داد که آموزش ترکیبی به علت بکار گرفته شدن حواس بیشتر در افزایش آگاهی مؤثر است اما درزمینهٔ تغییر نگرش و عملکرد نیازمند بررسی­ های بیشتر و انجام مداخلات در مدت زمان طولانی­ تر می­ باشد.

متن کامل [PDF 201 kb]   (272 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۴/۲/۵ | پذیرش: ۱۳۹۶/۲/۱۹